Een miskraam is het verlies van een niet-levensvatbaar vruchtje in de eerste 16 weken van de zwangerschap. De oorzaak van een miskraam ligt meestal in een fout bij de bevruchting van de zaadcel met de eicel. Dit veroorzaakt een chromosoomafwijking bij de baby waardoor de baby niet levensvatbaar is. Het vruchtje wordt niet goed aangelegd en de natuur vindt als het ware een logische oplossing: het groeit niet verder en het lichaam stoot het af. We noemen dit een miskraam. In de regel gaat het niet om erfelijke afwijkingen, zodat er geen gevolgen zijn voor een volgende zwangerschap.

Bloedverlies of buikpijn zijn de eerste tekenen van een dreigende miskraam. Het patroon, de duur en de hevigheid van het bloedverlies evenals de buikpijn kunnen verschillen en kunnen niet alles voorspellen over de uitkomst van de zwangerschap.

Een miskraam kan worden vastgesteld tijdens een echo. Helaas kunnen we niets doen om een miskraam te voorkomen (medicijnen of bedrust helpen helaas niet).